banner
banner banner banner

Waarschuwing voor Internet Explorer versie 6 gebruikers

U gebruikt een verouderde, onveilige browser. Het is daarom mogelijk dat onderdelen niet correct worden weergegeven. Wij raden u aan om te uw browser te upgraden naar Internet Explore versie 7 of hoger, of over te stappen op een andere browser.



Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook

Zoeken:

Castraties

Afhankelijk van het seizoen, leeftijd van de hengst en de lokatie van de testikels kan een hengst bij ons op verschillende manieren gecastreerd worden.

Dit kan bij het staande dier gedaan worden wanneer de testikels groot genoeg zijn en afgedaald zijn, de hengst rustig genoeg is wanneer wij hem een roesje geven en het liefste wanneer het voorjaar is. Het voorjaar betreft de voorkeur, omdat er dan minder insecten zijn die naar de wonden gaan.
Bij het staand castreren, werken wij zo schoon mogelijk, maar het blijft lastig om onder een paard zo schoon te werken als wanneer je hem neerlegd. Daarom maken wij de sneden in het scrotum erg lang, zodat naderhand het wondvocht er beter uit kan. Wel wordt de verbinding naar de buikholte toe met een hechtdraad afgesloten. Deze paarden hebben na de operatie behoefte aan veel beweging om telkens te stimuleren dat het wondvocht eruit loopt.

Op de praktijk is de liggende castratie de meest uitgevoerde operatie.
Wij kunnen gewone, maar ook klophengsten of zeer jonge hengsten op deze manier op de operatietafel castreren. Hierbij geven wij de voorkeur eraan om de testikels via het lieskanaal via een kleine snede eruit te halen waarna wij de wonden dichthechten. Dit betekent dat wij de verbinding naar binnen volledig afsluiten en daardoor komt er een hele mooie wondgenezing, zonder uitvloeiing van ontstekingsvocht. De paarden die wij op deze manier castreren hebben vanwege de hechtingen de eerste weken wel boxrust nodig, in tegen stelling tot de paarden die wij staande doen.

Eventueel kunnen wij ook bij het liggende paard de snede over het scrotum maken, zoals bij de staande castratie, en deze open laten (na opening naar de buikholte wel te hebben afgesloten). Op deze manier kunnen wij schoner werken, dan wanneer we onder het staande paard moeten werken. Dat betekent dat de kans op complicaties met infecties geringer is dan staand. Deze paarden hebben dezelfde nabehandeling met veel beweging thuis nodig.