banner
banner banner banner

Waarschuwing voor Internet Explorer versie 6 gebruikers

U gebruikt een verouderde, onveilige browser. Het is daarom mogelijk dat onderdelen niet correct worden weergegeven. Wij raden u aan om te uw browser te upgraden naar Internet Explore versie 7 of hoger, of over te stappen op een andere browser.



Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook

Zoeken:

Vergiftigingen

Vergiftigingen bij dieren in de natuur komen gelukkig niet zo vaak voor. Veel dieren weten uit intuïtie wat wel en niet eetbaar is. Het gaat vaak pas fout als wij mensen bewust of onbewust er bij betrokken raken.

Zo zijn er veel planten die giftig zijn voor dieren, denk aan taxus hagen, jacobskruiskruid, vingerhoedskruid etc. Dieren eten hier normaal niet van tenzij het in het hooi zit of als snoeiafval in hun wei terecht komt. Soms komt het ook voor dat met name jonge dieren er uit verveling aan beginnen te eten en soms is een kleine hoeveelheid al voldoende om dodelijk te zijn.

Veel giffen die gebruikt worden als rattengif, vliegendood of slakkengif zijn ook voor honden en katten dodelijk en zijn meestal zo smakelijk gemaakt dat dieren dit graag opeten. Ook zijn er stoffen die voor mensen ongevaarlijk zijn maar bij dieren vergiftiging kunnen geven. Voorbeelden hiervan zijn chocola, kauwgom, druiven etc.

Als er een vermoeden bestaat van vergiftiging is het belangrijk zo snel mogelijk de dierenarts te raadplegen en de mogelijke oorzaak of verpakking mee te nemen naar de praktijk.

Sommige gifstoffen geven irritatie van de slijmvliezen van mond en slokdarm en dan is het dus niet raadzaam dieren te laten braken. Dit geldt onder andere voor zuren en logen, afbijtmiddelen, petroleum, verfverdunners etc. maar ook voor een aantal planten zoals de dieffenbachia. Men kan het dier dan water laten drinken om de irriterende stoffen zoveel mogelijk te verdunnen.

In alle andere gevallen is het belangrijk om dieren zo snel mogelijk (binnen 2-4uur) te laten braken. Dit kan door een injectie van de dierenarts. Soms braken dieren ook als je ze een theelepeltje zout of mosterd geeft. Dieren met een bemoeilijkte ademhaling, verminderde slikreflex, krampen of trage hartslag, mag men ook niet laten braken.

Om gifstoffen zoveel mogelijk te absorberen zodat het niet wordt opgenomen in het lichaam kan norit worden gegeven. Bij giffen die schuimvorming geven in de maag kan het zinvol zijn om een klontje boter te geven. Zijn er giftige stoffen op de vacht gekomen dan dient deze met lauwwarm water en een milde shampoo te worden gereinigd om te voorkomen dat deze kunnen worden opgelikt of via de huid worden opgenomen.

De meest voorkomende symptomen van een vergiftiging zijn
- speekselen, braken en diarree
- nerveuze verschijnselen (krampen, trillen)
- shock
- ademhalingsstoornissen
Ook kan er sprake zijn van inwendige bloedingen (rattengif), leverfalen (jacobskruiskruid) nierfalen (antivries) etc.

De dierenarts kan afhankelijk van de symptomen verdere behandeling instellen.